Interview met Stance

Het gaat niet altijd zoals je vantevoren dacht. Stance verlegde de grenzen.

Zelfs als de rek eruit is, kun je nog grenzen stellen.

Wie ben je? Hoe oud zijn jouw kinderen?

Ik ben Stance Peeters en woon samen met mijn man en 2 zonen in Hilvarenbeek. Mijn oudste zoon is 20 en de jongste 16 jaar.

Hoe kijken jullie tegen de NIX18 wet?

Mijn man en ik staan hetzelfde in de opvoeding als het gaat om de NIX18 wet. Onder de 18 mogen ze bij ons niet drinken/roken/drugs gebruiken én er wordt bij ons in huis geen drank geschonken aan jongeren onder de 18 jaar (ook al mogen ze dat thuis wel). Het is heel belangrijk om hierin één lijn te hebben met elkaar. Deze regel hebben we altijd heel duidelijk gecommuniceerd naar de jongens. Daarnaast hebben we open gesprekken en leggen uit waarom we deze regel hebben. Vooral ze meenemen in ‘het waarom’ is belangrijk. Het is zeker niet altijd makkelijk, omdat vrienden er anders in staan en hun kinderen wel alcohol krijgen. Wij staan achter de regel in het belang van de gezondheid van onze kinderen en dat weten ze.

Wat vonden jullie lastig in de NIX18 opvoeding?

In het begin ging het heel goed, maar toen onze oudste rond de 16/17 jaar was, werd het lastiger. We merkten dat hij in een spagaat kwam. Als ze bij vrienden afspraken was er alleen alcohol aanwezig en geen alternatief. Vrienden kwamen niet meer naar ons, omdat wij geen alcohol schenken onder de 18. We zijn altijd heel duidelijk geweest, en nog steeds: “In huis faciliteren we geen alcoholgebruik onder de 18”. Voor feestjes werd hij niet meer altijd uitgenodigd. Hier had hij steeds meer last van. Toen hij 17 jaar was heeft hij aangegeven het niet meer vol te houden. Hij had er last van dat hij buiten de groep viel. Op dat moment zijn we weer in gesprek gegaan met elkaar. Nogmaals hebben we uitgelegd waarom we de regel hadden, maar we zagen ook dat het hem in de weg ging zitten. We vonden het echt lastig, omdat we niet drinken voor de 18 echt belangrijk vonden, maar zagen ook dat de rek eruit was. Toen hebben we nieuwe afspraken met elkaar gemaakt. Hij mocht wel alcohol, maar alleen in het weekend en maximaal 2 biertjes en geen sterke drank. We hebben het dus niet helemaal los gelaten, maar hebben de regels voor hem bijgesteld. Uiteindelijk moet je kijken naar je eigen kind en wat wel en niet haalbaar is en daarop in spelen. Zo werkt de hele opvoeding.

Onze beide zonen hadden een vriendengroep waarbij er al veel kinderen rond de 14/15 alcohol mochten drinken. De oudste heeft meer ‘last’ van de sociale druk. De jongste is hier minder gevoelig voor. Hij is heel principieel. Als hij iets niet wil of nodig vindt doet hij dat niet, ongeacht wat anderen daarvan vinden. Hij heeft ook minder de behoefte om met vrienden af te spreken, vooral doordeweeks niet. Dat was bij de oudste heel anders. Over roken heeft de jongste een duidelijke mening: Dat is echt voor schut.

De oudste is nu 20, hoe gaat het nu?

Op dit moment rookt en drinkt de oudste zoon. Hij weet dat wij vooral het roken absoluut afkeuren. Mijn schoonzus is overleden aan longkanker door het roken. Hij heeft haar ziek gezien en zien aftakelen. Wij hadden verwacht dat dit beeld hem genoeg zou beangstigen om er niet aan te beginnen. Ondanks dat hij dus precies weet en heeft gezien wat roken met je kan doen, is hij er toch aan begonnen. Hij is 20, dus kan hierin zijn eigen keuzes maken. Wij zijn wel heel duidelijk, in huis wordt er niet gerookt. Als we als gezin op vakantie zijn rookt hij niet in het bijzijn van ons. We blijven af en toe (vooral niet te vaak) wel het gesprek aanknopen om hem te motiveren te stoppen.
Hieruit blijkt maar weer dat angst aanjagen niet werkt, want hij heeft het met eigen ogen gezien.

Hij drinkt nog steeds, maar we hebben wel het gevoel dat hij hier verantwoordelijk mee om gaat. Hij werkt in de horeca en na een dienst drinken ze wat met collega’s. Maar als hij de volgende ochtend weer moet werken, houdt hij zich echt in. Daarnaast kan hij ook prima een avondje niet drinken. Op vakantie met ons drinkt hij bijna nooit, dat valt ons altijd op. Dus er is toch nog iets blijven hangen.

Heb je nog een tip voor anderen?

Stel een duidelijke regel. Vrienden zeggen wel eens ‘als ze het hier niet doen, doen ze het ergens anders wel’. Dat vinden wij echt een onzin argument. Het blijkt ook uit onderzoek dat grenzen stellen echt werkt. En als ze een keer wel drinken, dan heb je daarover een gesprek met je kind.
Als je geen grenzen geeft is er geen grens! We hebben onze grens opgerekt, maar wel nog steeds een duidelijke grens gesteld.
Blijf in gesprek met je kinderen. De opvoeding vraagt om steeds bij te sturen en elke fase heeft weer nieuwe uitdagingen. Maar blijf in gesprek en stel duidelijke regels. Dat hebben ze nodig.

Wil je nog iets kwijt?

Trek je niet teveel aan van wat anderen vinden. Bedenk wat jij belangrijk vindt voor jouw kind en draag dat uit! Zelfs als de rek eruit is, kun je nog grenzen stellen.