GGD Hart voor Brabant
Geplaatst op: 08-04-2019 om 11:56 uur
Laatst gewijzigd op: 08-04-2019 om 13:08 uur

Ellis Hoogveld

Jeugdverpleegkundige Ellis Hoogveld van de GGD Hart voor Brabant helpt kinderen en jongeren van 0 tot 18 jaar - en hun ouders - om gezonder op te groeien. Dat doet ze in de Graafsewijk in Den Bosch. “Ik kan echt iets betekenen voor mensen. Dat varieert van het geven van praktische (op)voedingstips tot hulpvragen van ouders over de opvoeding van hun kind. Het geeft mij veel voldoening die vragen samen met hen, mijn teamcollega’s en ketenpartners te beantwoorden. Zeker als we ze daarmee een zetje in de goede richting geven.”

Ellis maakt normaal gesproken voor het eerst kennis met ouders en kind als een kind tien dagen oud is. “Daarna komen ze op gezette tijden naar het consultatiebureau. Tijdens de gehele basisschool-periode zie ik ze in principe twee keer en op het voortgezet onderwijs nog één keer. Het is belangrijk om samen te werken met scholen, buurtteams, sportclubs en andere partijen in het sociale netwerk van een gezin. Zo word ik bijvoorbeeld, samen met andere hulpverleners, vijf tot zes keer per jaar betrokken bij kindbesprekingen op de twee basisscholen in de Graafsewijk.”

Breder kijken

“Gezond2² doet leven! gaat zeker niet alleen om goede voeding”, vervolgt Ellis. “Het gaat om de gehele leefsituatie. Hoe betrokken zijn ouders bij de opvoeding van hun kind? Eet een kind voldoende (gezond)? Hoe staat het met de hygiëne? Speelt een kind voldoende buiten? Sport een kind? Hoe uitgebreid is het sociale netwerk? Groeit een kind veilig op? Wordt een kind gepest op school? Ik let op heel veel facetten, die samen bepalen hoe gezond kinderen of jongeren denken en doen. Hoe iemand opgroeit. Ze zijn tenslotte niet alleen een zoon of dochter, maar ook een broer of zus, een vriend of vriendin, een klasgenoot, een teamgenoot…”

Ellis Hoogveld, jeugdverpleegkundige bij de GGD

Dankbaar voor aandacht

Dat ‘breder kijken’ deed Ellis ook toen ze in juni 2018 kennismaakte met het gezin van een achtjarige Syrische jongen met de diagnose obesitas. “Onze jeugdarts nam contact met mij op vanwege de ketenaanpak overgewicht in Den Bosch. De BMI (Body Mass Index) van de jongen was 27. Kortom: hij had aanzienlijk overgewicht. Voor iemand van zijn leeftijd kan dat onder andere ernstige gevolgen hebben voor het functioneren van vitale organen. Ik maakte een afspraak met zijn ouders om samen te kijken hoe we de leefstijl van hun zoon én het gezin konden aanpassen.“

Het Syrische gezin bestond naast de jongen uit zijn vader, moeder en twee oudere zussen. Eén daarvan fungeerde als tolk. “De ouders waren heel dankbaar dat we aandacht hadden voor hun gezin, want ze maakten zich zorgen over hun zoon. Ze zagen zelf natuurlijk ook dat hij overgewicht had, maar wisten niet precies hoe ze hem het best konden helpen. De moeder probeerde haar zoon te laten bewegen of sporten, maar hij wilde niet naar buiten. Hij had geen vriendjes en was ooit gepest in de speeltuin, waardoor hij dacht dat alle kinderen hem stom vonden. Hij speelde liever computergames alleen op zijn kamer.”

Stap voor stap verbeteren

Ellis bedacht samen met de ouders allerlei ideeën hoe ze de leefstijl van hun zoon stap voor stap konden verbeteren. “Dat werkte goed. De ouders maakten afspraken over hoe lang hun zoon elke dag op de computer mocht. Ze wilden er daarnaast voor zorgen dat hij meer ging bewegen. Ik bracht ze in contact met een welzijnswerker om te bekijken of hun zoon ná schooltijd iets aan sport kon doen. Maar we spraken ook over zoiets simpels als hem dagelijks voldoende water laten drinken in plaats van allerlei suikerhoudende frisdrank.”

We zijn nu een halfjaar verder. Ellis ziet dat zowel de jongen als het gezin veel vooruitgang boeken. “De jongen is inmiddels aangemeld voor de zwemles en beide zussen gaan op basketbal. Ook doet hij nu twee keer per dag boodschappen voor zijn moeder. Zijn beeldschermtijd is teruggebracht naar maximaal anderhalf uur per dag. Dankzij deze veranderingen in leefstijl is het overgewicht van de jongen al afgenomen. Nog niet voldoende, maar ze zijn op de goede weg. Het is nu een kwestie van samen volhouden. En met samen bedoel ik de jongen én het gezin, eventueel met ondersteuning van mij en ketenpartners. Want Gezond² doet leven! gaat om zelf willen en zelf doen. Het gaat om mensen in hun eigen kracht zetten. En daaraan draag ik heel graag bij.”