GGD Hart voor Brabant
Blog
hardlopen op het asfalt

Ook als je alleen loopt, loop je niet altijd alleen.

Als het enigszins lukt ren ik 3 wekelijks. Mijn 5 kilometer gebruik ik om mijn hoofd leeg te maken. Wat ik allemaal op een dag zie, hoor, ruik en voel kan soms doorsijpelen naar mijn privé leven. Het is vaak een opstap om te gaan. Ik heb duizenden smoesjes om het niet te doen, maar gelukkig is de sterkere in mij nog altijd de baas. De eerste kilometer gaat altijd gepaard met kortademigheid, pijntjes links en rechts en een ongemakkelijk gevoel. Maar daarna komt de cadans en ritme erin en geniet ik van de beweging. Soms blijven gedachten de kop op steken en lukt het niet goed om het van mij af te schudden. Zo ook deze keer. Een casus van al zeker 2 jaar geleden komt weer naar boven – aangewakkerd door een krantenartikel over de treinkaping in 1977.

Dat kan sneller!

Hij was een oud marinier, had een klerenkast waar niet veel in lag maar wát er in lag, lag ontzettend keurig en recht opgestapeld. Hij was ongeneeslijk ziek en als ik even de tijd had tussen de bedrijven door liep ik altijd even bij hem binnen. Hij was alleen, wilde geen zorg en omdat zijn “maten” niet in de buurt woonde had hij weinig tot geen aanspraak. Zo kwam het dat wij iets meer met elkaar deelden en ik blijkbaar een paar keer had gezegd dat ik het druk had. Een van zijn gevleugelde uitspraken was “jij bent geen wijk-GGD’er maar een zeik-GGD’er al dat geklaag, je moest eens weten wat het betekent om het druk te hebben. En als je moe bent of wat voor idioot gevoel je hebt moet je weten, het is een gevoel, gevoel is een emotie en dát kun je altijd uitschakelen. NOOIT opgeven, dat woord moet je verwijderen uit je systeem. ALTIJD doorgaan en niet over nadenken anders kom je nergens. En, iedere dag je bed opmaken! Als je dan na een lange dag wil gaan liggen doet het altijd goed als je bed schoon en opgemaakt is, dan slaap je beter”. Hij had vreselijke pijn met uitzaaiingen in zijn hoofd. Hij wilde geen behandeling aan gaan omdat het zijn levenskwaliteit zou beïnvloeden. Uiteindelijk is hij rustig ingeslapen. Ik ren door het park waar de oud-mariner aangrenzend aan woonde en herinner mij dat als hij mij zag hij uit het raam hing en mij aanmoedigde door naar mij te roepen “je kunt veel harder, kom op, dat flauwe gedoe van jou”

Nieuw publiek

Al ruim een half jaar zit er altijd een oudere man op een bankje tegenover het verzorgingshuis in het zelfde park, alleen als het regent is hij er niet. Voor hem zijn rollator. Omdat ik rondjes ren passeer ik hem 3 keer. Hij knikt altijd heel vriendelijk, soms zegt hij wat bijvoorbeeld “meske t’is veul te wèrem” of “het ga nie vaneiges” en bij het laatste rondje vaak “oudoe hej.” Iedere keer denk ik: ‘ik moet eens een praatje met hem maken’, maar ja dan moet ik het rennen onderbreken dus ren ik door.

Schoon linnen

Plotseling was hij er niet meer, al zeker een week of 4. Kan natuurlijk, misschien was de man ziek of kon hij niet meer lopen. Maar na 6 weken dacht ik: ‘ik vraag het eens na bij het verzorgingshuis’. Toevallig zette die avond een oud collega haar fiets net weg voor het huis en ik vroeg haar of zij de man kende. Ja die kende zij zeker maar hij was een poosje geleden al overleden. Grappig zei ze, jij bent dat dus! Hij had verteld dat hij wel op tijd buiten moest zitten omdat mogelijk zijn “vriendin” dan voorbij kwam rennen en dat wilde hij niet missen. Hij was ook teleurgesteld als ik niet kwam opdagen…wij kletsen nog wat maar ik merkte dat ik een huilbui op voelde komen.

Gauw weg en met tranen die over mijn wangen rolden rende ik verder. In de cadans hoor ik mijzelf zeggen hui – len – is – een – ge – voel – ge – voel – is – een – emo – tie – en – een – emo - tie– kun – je – uit – scha – ke – len – uit – scha – ke – len – uit – scha – ke – len

Het klaart op en als ik later op de avond naar bed ga ben ik oprecht blij dat ik mijn bed heb opgemaakt…

Plaats reactie

Pierrette Schoon
Pierrette Schoon

Ik ben Pierette Schoon en werk als sociaal verpleegkundige bij de GGD West-Brabant. Ik sta klaar voor kwetsbare mensen die (tijdelijk) extra zorg nodig hebben. Ik deel graag mijn ervaringen want iedereen verdient de juiste zorg.

Plaatsingsdatum
04-09-2018, 09:30